Blogs

Digitale transformatie, geweldig! Maar, mag het ietsje later i.v.m. Pareto?

By 30 november 2018 No Comments

Onze ICT is de laatste jaren significant veranderd. Was het tot een jaar of 5 geleden nog kostenbesparing, stabiliteit, operationele verbeterslagen, IaaS en Saas wat de agenda van de meeste IT-managers en CIO’s bepaalden. Zijn dat anno 2018 onderwerpen als Digitale Transformatie, BI & Analytics, Riskmanagement, Datamanagement & Security, Cloud Adoption, GDPR, Dev Ops en verbeterde agility geworden. Dat kenmerkt een serieus verschil tussen operatie en innovatie, tussen het ‘keeping the lights on’ principe versus ‘betere allignment tussen business en IT’ en is daadwerkelijk een enorm verschil. Het impliceert feitelijk de behoefte aan een heel ander soort ICT-medewerker die dergelijke disruptieve veranderingen erkent en hieraan een waardevolle bijdrage kan leveren.

Precies daar gaat het vaak mis! Want, als we heel eerlijk zijn dan zijn ICT-afdelingen qua personele bezetting veelal niet drastisch veranderd en vragen we dus van ICT-collega’s die 5 jaar geleden vaak operationeel actief waren om nu strategische doelstellingen te helpen realiseren.

Reken even mee en verbaas je!

Nederland, een land met 17 miljoen inwoners, telt ongeveer 377.000 ICT’ers of wel 2,2%. Jaarlijks is er een instroom van ongeveer 35.000 studenten, gaan er daarentegen ook weer een x aantal mensen met pensioen en staan er momenteel 120.000 ICT-vacatures open. Om een en ander in perspectief te plaatsen; er werken meer dan een miljoen mensen in de Zorg, we huisvesten gezamenlijk meer dan 4 miljoen honden en katten en we hebben dus maar 377.000 ICT’ers. Met ongeveer 350.000 bedrijven waar 2 of meer personen werkzaam zijn is dat krap 1 ICT’er per bedrijf, gemiddeld weliswaar.

Best weinig dus, en daar komt bij dat zeker niet alle 377.000 ICT’ers architect, ontwikkelaar, security of Cloud specialist zijn maar dus feitelijk alle verschillende facetten van de ICT bestrijken. Je kan dus voorzichtig stellen dat we relatief weinig goed gekwalificeerd ICT-personeel hebben om alle eerder beschreven digitale ambities te helpen verwezenlijken.

Geluiden als ‘het is gewoon altijd druk’, ‘we zijn net met voldoende mensen om het licht te laten branden’, ‘er is onvoldoende kennis’, ‘we zijn sterk afhankelijk van externen’ en ‘daar is geen budget voor’ stroken gewoon slecht met termen als ‘digitale transformatie’, ‘alles richting de Cloud’, ‘GDPR compliant’, ‘BI & Analytics’ en ‘Software Defined’. Niet eens omdat al deze ambities per definitie veel geld kosten maar wel omdat het vaak heel specifieke kennis van het bedrijf, de processen, de techniek en de ambities vergt. In een omgeving met personele onderbezetting, tijdsdruk en weinig ruimte voor vernieuwing zal innovatie daardoor, ondanks de ambities en beste intenties, relatief laag op het prioriteitenlijstje staan.

Het 80/20 principe van Pareto!

Begin deze eeuw hoorde je in de ICT steeds vaker de verwijzing naar Pareto, de Italiaanse econoom stelde dat 80% van de rijkdom in bezit was van 20% van de bevolking en deze stelling leek voor meer situaties te gelden. Zo gebruikten we het toen vaak als in “80% van het budget gaat op aan het onderhoud van onze ICT en slechts 20% is beschikbaar voor vernieuwing” maar ook “80% van de inspanning draagt maar 20% bij aan het resultaat”. Interessant overigens, want dat impliceert dat de resterende 20% voor 80% bijdraagt aan het resultaat en daar kunnen we dus het verschil mee maken.

Een voorbeeld, eind jaren negentig waren we al zo ver dat men, gebruikmakend van een modemkaart, een NT 4.0 server remote kon rebooten. We automatisch bestellingen konden plaatsen als de voorraad onder x peil was gezakt, eventlogs konden monitoren, SNMP traps konden plaatsen, services konden stopzetten en restarten, back-ups konden schedulen, workflows konden definiëren waarbij het bekende ‘what if’ principe veelvuldig gebruikt werd. Zeg maar alles om daadwerkelijk terugkerende taken te automatiseren.

Simpele taken wilden we tenslotte automatiseren want dat zou winst opleveren. Winst voor het bedrijf qua efficiency, winst voor de werknemers want de bespaarde tijd kon men investeren in meer relevante zaken, winst voor klanten want betere dienstverlening, kortom winst voor iedereen.
Nu, bijna 20 jaar later, lijken veel bedrijven vergeten te zijn dat ICT in beginsel bekend was als ‘Automatisering’, ofwel het stroomlijnen en automatiseren van processen. En laat dat nu exact zijn wat bijdraagt aan alle huidige ambities en organisaties helpt bij de digitale transformatie

In de jaren na 2000 heeft het automatiseren van processen zich gelukkig veel verder ontwikkeld en zijn o.a. grote softwareleveranciers als Microsoft, CA, ServiceNow, de verschillende Cloud providers en diverse kleine startups hiermee verder gegaan. Gek genoeg namelijk is het ‘Automatiseren’ pas in het zogenaamde ‘Cloud’ tijdperk echt gemeengoed geworden. Opmerkingen als ‘eventjes een VM’tje aftrappen in AWS’, ‘kopieer gewoon het build’ maar ook ‘het on & offboarden gaat bij ons automatisch’, ‘we gaan naar CRM online’ en ‘repliceer gewoon het datacenter’ zijn heel gewoon geworden.

Het vreemde is dat de gemiddelde ICT’er hier eigenlijk nog steeds niet of nauwelijks kennis van heeft. De intelligentie komt bij de leveranciers vandaan en het front-end is zo eenvoudig gemaakt dat we het simpelweg aanklikken en hooguit nog een klein beetje configureren. Het ‘echte’ automatiseren vergt dus zoveel kennis van processen en programmeren dat specialisten het uitzoeken, er een makkelijke schil omheen maken zodat de gemiddelde ICT’ers er wel mee kunnen werken maar het niet zelf hoeven te ontwikkelen. Er zijn dus eigenlijk heel weinig echte specialisten die het overzicht hebben en op proces niveau zaken fatsoenlijk kunnen automatiseren en heel veel ICT’ers die daar dankbaar gebruik van maken.

Misschien heel kort door de bocht, maar ik vrees dat anno 2018 ook hier Pareto van kracht is, 80% van de ICT’ers is inderdaad prima in staat om de boel draaiende te houden. Waarbij de resterende 20% dus feitelijk de kennis en kunde moet hebben om eventjes de ‘digitale transformatie’ in goede banen te leiden, een transitie naar de ‘Cloud’ moet begeleiden, complexe designs moet maken, GDPR moet helpen waarborgen, een Software Defined strategie moet helpen vormgeven en bij voorkeur nog wat taken moet helpen ‘Automatiseren’.

Wij, als in de B.V. Nederland, willen heel graag Champions League spelen op het gebied van innovatie, digitale transformatie, duurzaamheid en streven zelfs naar een digitale koppositie in Europa. Nu ben ik overwegend erg positief ingesteld maar deze ambities i.c.m. met de visie en daadkracht van de Overheid en grote delen van het bedrijfsleven en een drastisch tekort aan voldoende hele goede ICT’ers geven weinig reden tot slingers & feestmuziek. Gelukkig zijn er best wat bedrijven wel heel ambitieus, investeren zij in kennis en weten zij feilloos nieuwe technologische mogelijkheden slim toe te passen waardoor de concurrentiepositie versterkt en het resultaat significant stijgt. Laat die bedrijven nu eens 20% van het totaal zijn? Dan is 80% van B.V. Nederland hoogstwaarschijnlijk niet in staat om op korte termijn alle digitale ambities te realiseren.

Gelukkig blijft ook bij die bedrijven het licht voorlopig nog wel even branden, mits niemand tegen het knopje aanloopt, want ‘slimme verlichting’ is hier vaak nog niet van toepassing.

B-Critical, onderdeel van de Avance ICT Groep Nederland, heeft zogenaamde 20% consultants en architecten die heel graag langskomen om jullie ambities te bespreken en mee te denken aan oplossingen. Mocht die behoefte er zijn, mail me dan en dan gaan we een kop koffie of theedrinken.