Blogs

Nederland is veel te klein voor een structureel kennistekort in de IT!

By 25 september 2018 No Comments

Vreemd, bedrijven zijn doorlopend op zoek naar goed gekwalificeerd IT-personeel, zijn bereid om een prima salaris te betalen, een leaseauto is geen probleem, investeren in kennis ook niet en er schijnen zat mensen te zijn die open staan voor een nieuw avontuur. Dus, als de vraag er is en het aanbod is er in principe ook, waar gaat het dan mis? Zoeken al die bedrijven verkeerd of zijn er gewoon geen goed gekwalificeerde IT’ers meer?

Lastig. Is het een geografisch probleem? Onderzoeken laten tenslotte zien dat de behoefte in Noord & Zuid Holland, Utrecht en Noord- Brabant het grootst is en wellicht wonen al die kenniswerkers nou juist buiten de randstad? Is het gebrek aan betaalbare huisvesting? Is de gevraagde kennis er gewoon niet? Investeren bedrijven onvoldoende in opleidingen? Ligt het aan het opleidingsniveau versus de ontwikkelingen in de IT waar de balans ver te zoeken lijkt? Acteren traditionele opleiders nog steeds te conservatief ten opzichte van de ontwikkelingen als IoT, BI, Azure & AWS-ontwikkelaars? Want hoeveel developers, BI-specialisten, Cloud & infrastructuur architecten komen er jaarlijks eigenlijk de arbeidsmarkt op? En als dat structureel te weinig is, waarom springen Hogescholen, Universiteiten en ROC’s dan niet in dat gat door vakgerichte kortlopende opleidingen aan te bieden? Waarom loopt het geen storm bij initiatieven van bijv. de Hogeschool Utrecht om in samenwerking met verschillende IT-bedrijven een passend curriculum aan te bieden en op die manier, binnen afzienbare tijd, de juiste mannen & vrouwen klaar te stomen voor een schitterende carrière in de IT? Is het een kwestie van onvoldoende erkennen dat er een kennisbehoefte is? Heeft het te maken met de bereidheid van de overheid en het bedrijfsleven om daadwerkelijk te investeren in het aloude principe ‘het nieuwe werken’ waar locatie en tijd ondergeschikt zijn aan het vertrouwen dat de beste man of vrouw de opdracht gewoon kan uitvoeren? Veranderen ‘wij’ simpelweg te weinig om de ontwikkelingen het hoofd te kunnen bieden? Of ligt er een andere reden aan ten grondslag?

Te veel vragen en te weinig antwoorden maar aan de wil en de middelen mag het allang niet meer liggen. Iedereen met een laptop, fatsoenlijke Internetverbinding, veilige toegang en voldoende verantwoordelijkheidsgevoel kan in principe vanaf iedere locatie werkzaamheden uitvoeren. Daarbij pretenderen we allemaal een gezonde balans werk / prive voor te staan, omarmen we het nieuwe werken, verwelkomen we graag goed gekwalificeerde arbeidsmigranten en proberen we alles te doen wat de markt vraagt en roept. Dus de wil lijkt er te zijn en toch hebben we moeite om een oplossing te vinden?

Nederland is klein en beslaat, slechts, 40.000 vierkant kilometer, nog geen 15% van bijv. Frankrijk. Vanuit Utrecht kan je binnen 1,5 uur vrijwel overal zijn binnen de landsgrenzen. Daarbij hebben we ongeveer de beste digitale infrastructuur van Europa en is de adoptie ratio van intelligente devices ongekend hoog evenals het gemiddelde kennisniveau. We spreken allemaal dezelfde taal, misschien met een accent of dialect maar we kunnen prima met elkaar communiceren. Of we elkaar ook altijd begrijpen is weliswaar een hele andere discussie maar voor dit onderwerp wel degelijk van belang. Leeftijd, cultuur, de adoptie van nieuwe technologieën, aanpassingsvermogen maar ook helder kunnen omschrijven wat er verwacht dan wel opgeleverd wordt kan best lastig zijn in de IT en verdient zeker meer aandacht. Maar stel nou dat dat euvel beslecht kan worden en de potentiele werkgever en werknemer hebben een ‘klik’? Dan zou het kennisprobleem toch kleiner moeten zijn dan we eigenlijk denken.

Gek genoeg lees je nooit inspirerende verhalen van een Cloud architect die, hoe abstract wil je het hebben gezien de functie titel, vanaf een strand in Bali of z’n eigen logeer/kantoorkamer in Amerongen, een bijdrage levert aan een migratie richting de Cloud voor een middelgrote gemeente. Veel van de verhalen over zogenaamde ‘digitale nomaden’ gaan over tekstschrijvers, Marketing professionals, vloggers en webdesigners maar zelden over een projectleider, netwerk guru, Office365 of Exchange specialist. Wij, als in de meeste bedrijven en opdrachtgevers, willen namelijk elkaar graag zien, vergaderen of stand-up meetings bijwonen, zogenaamde ‘korte lijntjes’ hebben en vooral het gevoel hebben dat als mensen ‘op kantoor’ zijn er daadwerkelijk gewerkt wordt.

Filerijden maakt weinig mensen echt gelukkig, extreem vroeg opstaan en/of laat thuiskomen ook niet en van veel vergaderen wordt ook niet iedereen even enthousiast. Productief bezig zijn, een constructieve bijdrage leveren aan een project of de bedrijfsdoelstelling, zich ontwikkelen en een voldaan gevoel na een x aantal gewerkte uren maakt veel mensen daarentegen wel gelukkig en vergroot de betrokkenheid.

Waarom hebben we dan toch zoveel moeite met ‘afstand’ en ‘oude’ gewoontes?

Een voorbeeld; samen met m’n compagnon, Jan Smits, hebben wij in 2012 B-Critical opgericht. Een high-end consultancy club met hele goeie technische consultants. Die mannen, inderdaad helaas vooralsnog alleen mannen, wonen door het hele land en een kantoor leek ons dan ook niet nodig. Fout, zo bleek. Want, de zoektocht naar nieuwe collega’s heeft ons geleerd dat we wel praten over Skype, Email, collaboration, webinars, maandelijkse diner meetings, heldere doelstellingen, etc. Maar iedere keer bleek het ‘gemis’ van een fysieke locatie echt wel een dingetje. De vraag thuis en op feesten en partijen is toch altijd ‘waar werk je?’ en ‘waar zitten jullie?’ en zelfs voor technische consultants lijkt het dan lastig om ‘wij hebben geen kantoor, nergens voor nodig.’ te beantwoorden. Het imago van bedrijven met een fysiek kantoor leek toch vaak meer aantrekkelijk en dus was er geen andere optie dan een kantoor(tje) te huren en zo, ondanks de fysieke afstand, te voldoen aan de verwachtingen. Apart maar zo werkt de menselijke geest blijkbaar; ondanks dat we beter weten is dat niet automatisch wat we het liefst doen.

Kunnen, willen en doen zijn echt drie verschillende werkwoorden. Er zijn in Nederland echt veel mensen die iets heel goed kunnen. Er zijn ook veel bedrijven die iets echt heel graag willen. Er zijn echter te weinig mensen en te weinig bedrijven die ‘samen’ er echt iets aan doen om tot een oplossing te komen. Als de gevraagde kennis er is mag afstand eigenlijk geen spelbreker zijn, dus als we dat nou eens proberen te veranderen en gewoon gaan doen waar we al jaren over praten; kennis werkers hun werk laten doen en ‘oude’ principes qua tijd en locatie ondergeschikt maken. Dan lossen we, en gedeeltelijk het fileprobleem op, en nog veel belangrijker, maken we veel beter gebruik van de beschikbare kennis en ervaring en dat zal een positieve bijdrage leveren aan de productiviteit, het enthousiasme, de passie, de balans tussen werk & prive en de voldoening om echt bij te kunnen dragen aan het project of de bedrijfsdoelstelling.

Oja, ondertussen hebben we ons, als B-Critical, aangesloten bij Avance ICT Groep Nederland en hebben we twee geweldige locaties in Amsterdam en Breukelen, dus mocht je op zoek zijn naar leuke opdrachten, je verder willen ontwikkelen en wil je meer dan honderd geweldige collega’s cadeau krijgen maar hoef je ze niet iedere dag te zien? Mail me dan en dan gaan we een kop koffie of thee drinken.